Świadczenie wychowawcze 500+

  • Drukuj

 

Świadczenie wychowawcze

Świadczenie wychowawcze przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka.

Osoby samotnie wychowujące dziecko lub dzieci muszą mieć ustalone alimenty na dziecko, na które ubiegają się o świadczenie, chyba że drugie z rodziców dziecka nie żyje, ojciec dziecka jest nieznany lub dziecko zgodnie z orzeczeniem sądu jest pod naprzemienną i porównywalną opieką obojga rodziców. 
Zasada ta dotyczy także przypadków, w których powództwo o ustalenie świadczenia alimentacyjnego od drugiego z rodziców zostało oddalone lub sąd zobowiązał jedno z rodziców do ponoszenia całkowitych kosztów utrzymania dziecka i nie zobowiązał drugiego z rodziców do świadczenia alimentacyjnego na rzecz tego dziecka.

Świadczenie przysługuje w wysokości 500,00 zł miesięcznie na dziecko w rodzinie (dotyczy wyłącznie dzieci do ukończenia 18 roku życia).

Świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł, a jeżeli członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne - kwoty 1 200,00 zł.

Świadczenie przysługuje bez względu na dochody po 500 zł miesięcznie na drugie i kolejne dziecko

Prawo do świadczenia wychowawczego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego, nie wcześniej niż od dnia odpowiednio:

- urodzenia się dziecka,

- objęcia dziecka opieką lub

- przysposobienia dziecka.

Kwota świadczenia wychowawczego przysługuje za niepełny miesiąc w przypadku:

- urodzenia dziecka,

- ukończenia przez dziecko 18 roku życia,

- gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu,

Świadczenie wychowawcze nie przysługuje, jeżeli:

- dziecko pozostaje w związku małżeńskim;

- dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w pieczy zastępczej;

- pełnoletnie dziecko ma ustalone prawo do świadczenia wychowawczego na własne dziecko;

- członkowi rodziny przysługuje za granicą na dziecko świadczenie o podobnym charakterze do świadczenia wychowawczego, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

 

PODSTAWA PRAWNA:

1) Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci  (tekst jednolity  Dz.U. 2017 poz. 1851)

2) Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego (Dz.U. 2017 poz 1465)